حرفهای خودمونی من وتو

سلام ای خدای مهربون  منو یادته   محمد ابن حسن ابن ابالقاسم ابن محمد

بنده گم شده ایی که همش نق می زنه !  هرشب میام و نیم ساعتی رو دور از هیاهئوی دنیا  صدات می کنم البته می دونم  خیلی هم  بی ادبانه..! ولی  میام تا بدونی اومدم . یادته  چند شب پیش ناله کردم و گفتم : خسته  شده ام و بریدم  گفتم دیگه  توانشو ندارم  ولی  تو  به دلم الهام دادی وگفتی: 
 

 لاتقنطوا من رحمة الله                                               .:: از رحمت خدا نا امید نشید        (زمر/53) ::.

 البته  میدونم  نا امیدی خودش یه گناه  بزرگه ..! ولی  تو هم  میدونی که ما  بنده ها خیلی کوچک هستیم و  شکر خدا عقل درست و حسابی هم  نداریم...  بهت گفتم  نه میتونم  حرف بزنم و نه کسی میدونه تو دلم  چه خبره  ولی تو  بازم در کمال  آرامش  به من گفتی:

ان الله یحول بین المرء و قلبه         .:: خدا حائل هست بین انسان و قلبش! (انفال/24) ::.

 میفهمم خواستی تا  نظر غم زده ام  شاد کنی!  رو به من کردی و لبخند به  لبانت دیدم . بهم گفتی بیا  بنده من ! خوش اومدی . خودت دیدی  دلم  شکست  . خیلی هم صدات کردم...!  داد زدم و گفتم: غیر از تو کسی رو ندارم  وبعد هم  اشک و اشک درست مثل بچه ها .!!! نگاهم  به  سجاده ام  بود واین بار یادم آمد گه گفته بودی:

نحن اقرب الیه من حبل الورید                 .:: ما از رگ گردن به انسان نزدیک‌تریم (ق/16) ::.

میدونی با اینکه تک تک  کلماتت رو قبل از تولد به  تک تک  سلولهای بدنم  دیکته کردی. بازم گیجم . اینو هم خودت بهتر از من  میدونی عقل من از درک این همه  صفت خوب  عاجز است  البته  عقل من نه  انسان ! گاهی وقتها  با خودم  میگم :  انگار اصلا منو فراموش کردی!   اما درست چند لحظه ای نمیگذره که یکی از همون سلولها  ا طرف تو بهم بهم الهام میده :    

 فاذکرونی اذکرکم                                      .:: منو یاد کنید تا یاد شما باشم (بقره/152) ::.

راستش اینو سالها بهم تکرار کرده بودن  که انسان  یعنی درد و غم  و آدم  یعنی آه و دم ولی نفهمیدم دائم  سر ناسازگاری گذاشتم و  عجول بودم  غافل از اینکه  کار دنیا با  عجله پیش نمی ره  همیشه این سئوال ذهنمو درگیر کرده بود که تا کی باید صبر کرد؟...

امشب شب  عجیبی است انگار تمام  اون  سلولهایی که مامور تو هستند اومدن تا  جواب بدن  باهر پلکی که می بندم  جواب سئوالمو می گیرم  در باره  عجله  بهم گفتی:

 و ما یدریک لعل الساعة تکون قریبا  .:: تو چه می‌دونی! شاید موعدش نزدیک باشه             (احزاب/63) ::.

اونقدر بزرگی که  بعضی وقتها می ترسم باهات حرف بزنم ولی همه  وجودم میگه  مهربونی و اذیتم نمی کنی  آخه مگه من  کی رو دارم که  بهش بگم  بزرگتر ؟ تو دنیا به بزرگتر میگن بابا  که تو اونم از من گرفتی ؟ گردنمو پیش کی کج کنم تا سوارم نشه ؟   منو زمانی تو دنیا آوردی که  زمین در حسرت دیدن ولی غایب (عج)  لحظه شماری می کنه و مردم  زمین .... الله اکبر چی بگم ..؟خیلی ضربه ها از اعتماد به بنده هات خوردم ولی باور کن  چاره ایی نداشتم  یعنی عقلم  بیشتر از این نرسید. بهم گفته بودن امام زمان میاد ومن باید دنبال شترش برم  ومحکومم به  قصاص؟ ولی من باور نمی کنم . اونی که تو برای نجات ما گذاشتی حتما خیلی رئوف است .فکر کنم مارو اهل کنه اگه در زمانش باشیم . که  اینو واقعا شک دارم  که باشم . بارها گفتم: تو بزرگی و نزدیکت برای منِ کوچیک... خیلی دوره...!    تا اون موقع چیکار کنم؟......... جوابتو یادته  گفتی:

 واتبع ما یوحی الیک واصبر حتی یحکم الله.:: کارایی که بهت گفتم انجام بده و صبر کن تا خدا خودش حکم کنه (یونس/109) ::.

چی میتونم  بگم  جلو کسی ایستادم ودارم حرف می زنم که عالم  رو براش........... نمیدونم به چی باید تشبیه کنم.....ماشالله صبور و مهربون .... ببخشید  نمی دونم  باید چی بگم   بهم خندیدی  هول شدم  اینو ندیده بگیر

 راستش کلمه  بلد نیستم  ما تو زمین میگیم : ماشالله  تو تو آسمون گفتی احسنت. خودت  مترادف شو بساز . گاهی وقتها تو دلم میگم : خیلی خونسردی...!  چون تو خدایی و صبور...! ولی من بنده‌ات هستم و ظرف صبرم کوچیک... یه اشاره‌ کنی تمومه! ! چرا این همه انتظار؟ اما  الحمدالله جوابم  آماده بود  یادته  گفتی :

عسی ان تحبوا شیئا و هو شر لکم                   .:: شاید چیزی که تو دوست داری، به صلاحت نباشه (بقره/216) ::.

دیدی  ؟ بالا خره  اشکم در اومد.  شاید تو همین  اشک رو می خواهی؟  شاید دلت می خواد اقرار کنم که  هیچی نیستم...!  تا بهم   ثابت کنی  چقدر نا توانم ومن با اینکه به این  فعل تو ایمان دارم . ولی میبینی..!  بازم  مغرور شدم   مثل  اونای دیگه .....! اما نه...! ! الان دیگه می خوام خودم باشم و باور کنم  که  همه جا هستی و منو ......؟ باشه داد میزنم  با اشک و زاری میگم  :  انا عبدک الضعیف الذلیل............... اصلا  هرچی تو بخوای میگم ...! ولی خودمونیم  ..! دلت میاد....؟ میبینی خودمو دارم  جای همه می زارم  اینم از غرورمه  چکنم  غافلم دیگه  خودمو با مردم دور برم  قیاس می کنم و ناله می کنم  ؟ این بارم  جواب تو منو سر جام نشوند بهم  گفتی

 ان الله بالناس لرئوف رحیم    .:: خدا نسبت به همه‌ی مردم - نسبت به همه - مهربونه (بقره/143) ::.

منو ییخش خیلی امشب بد شدم . تقصیر من  نیست  تقصیر این  سجاده است  یادته  همونی که  با هاش تک تک  گو های ضریح امام  حسین و حضرت ابالفضل رو  پاک کردم  تقصیر این بوی کربلاست که منو این همه متوقع کرده . هرشب  سجده گاهم شده  مهر کربلا وبوی حرم حسین (ع) خدای من می خوام یه اعترافی کنم  . می خوام امشب مثل بچه ها گریه کنم می خوام بگم  دلم گرفته ! نمیدونم  باید به چی دلخوش باشم ؟ ..........

قربونت برم  بازم  به دادم  رسیدی  الهی فدات شم   .......... وقتی نگفته شنیدی .....داد میزنم: دلم گرفته . گفتی:

 بفضل الله و برحمته فبذلک فلیفرحوا                        .:: (مردم به چی دلخوش کردن؟!) باید به فضل و رحمت خدا شاد باشن (یونس/58) ::.

 شب به دراز کشید . اصلا امشب مثل اینکه  حرفهامون  تمومی نداره  ، من چقدر بیچاره بودم که  نمی تونستم  با تو حرفهامو بگم و همیشه دنبال خیالات واهی می گشتم .اصلا میدونی چیه ؟ می خوام از امشب بی خیال همه چی شم .دیگه سخت نمی گیرم ، توقعم رو هم کم می کنم . ساکت میشم . کمتر غر می زنم وبیشتر فکر می کنم  اگه تو کمکم کنی یه چله  هم میگیرم . خوبه  ؟ از بعد عید قربون واز روز عرفه شروع می کنم  شاید دلتورو بدست آوردم.محکم می ایستم ومیگم: توکلت ا لی الله

چون خیلی جاها خوندم  و باور کردم  که تو گفتی:

  ان الله یحب المتوکلین             .:: خدا اونایی رو که توکل می‌کنن دوست داره                   (آل عمران/159) ::.

حالا این سر تسلیم و  این کوی رضا

  در خاتمه از تو پوزش می طلبم وبا این  شعر شاعر حرفمو تموم می کنم ومیرم دنبال قول و قرارمون  به امید  رضای تو
ا

ی خدای پاک وبی رازو نیاز                           دست گیر و جرم مارو در گذار

یاد ده مارا سخن های رقیق                         کآن تورا رحم آورد هان ای رفیق

ایمنی از تو مهابت هم زتو                          این بهشت ازتو      آتش هم زتو

گر خطا گفتیم اصلاحش تو کن                    مصلحی تو ای تو سلطان سخن

                                                                                 یا حق

                                                                                               بنده حقیر

                                                                                                 محمدعلی